ക്ലാസ്സിലെ സീനിയര് മെംബേഴ്സിനാണ് ഉപ്പുമാവ് ഉണ്ടാക്കാനുള്ള ചാര്ജ്ജ് . അവര്ക്ക് രണ്ട് പിരിയഡ് കഴിഞ്ഞ് ഉപ്പുമാവുണ്ടാക്കാന് പോകാം. മാഷന്മാരുടെ ചൂരല് പ്രയോഗങ്ങളില് നിന്നും രക്ഷനേടുകയുമാവാം.
“ആരാ ഉപ്പുമാവുണ്ടാക്കാന് പോകുന്നത്..?” എന്നു കുഞ്ഞമ്പുമാഷ് ക്ലാസ്സില് ചോദിക്കുമ്പോള് പിന്നിലെ ബെഞ്ചില് നിന്നും അജി, അച്ചപ്പന് സന്തോഷ്, വെറിയന് രാജന് തുടങ്ങിയവര് ധീരജവാന്മാരായി എഴുന്നേറ്റ് പോകും. രണ്ടു മൂന്നു വര്ഷങ്ങളായി മാഷന്മാരുടെയും ടീച്ചര്മാരുടെയും കണ്ണിലുണ്ണികളായി സെയിം ക്ലാസ്സില് സെയിം ബെഞ്ചില് സെയിം പൊസിഷനില് വിലസുന്ന ചെറുപ്പക്കാരാണിവര്.
അടുത്ത പിരിയഡിലെ ചോദ്യങ്ങളില് നിന്നും അതിനുശേഷം ഉറപ്പായി പ്രതീക്ഷിക്കാവുന്ന അടിയില് നിന്നും രക്ഷപ്പെടാന് വേണ്ടി ഞാനും ഉപ്പുമാവുണ്ടാക്കാന് എഴുന്നേറ്റ് നിന്നാല് തന്നെ പ്രയോജനമില്ല. “നീ പോണ്ട, ആട ഇരിക്ക്” എന്നു പറഞ്ഞ് ഇരുത്തിക്കളയും കണ്ണില് ചോരയില്ലാത്ത മാഷന്മാര്. കാണാന് തീരെ വര്ക്കത്തില്ലാത്തത് കൊണ്ട് പാചകകലാ കായിക പ്രവൃത്തികളില് ഒരിക്കലും എന്നെപ്പോലെയുള്ള അശുക്കള്ക്ക് സ്ഥാനമില്ലായിരുന്നു.
ഉപ്പുമാവ് ഉണ്ടാക്കുന്ന ഓയില് അമേരിക്കയില് നിന്നും സപ്ലൈ ചെയ്യുന്നതാണ്. പത്ത് ലിറ്റര് കൊള്ളുന്ന ചെറിയ ഇരുമ്പ് ടിന്നുകളിലായിരിക്കും ഈ ഓയില് സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുക. ഉപ്പുമാവുണ്ടാക്കിയതിന് ശേഷം കാലിയാകുന്ന ഈ ടിന്നുകള് ചെറിയ പൈസയ്ക്ക് കുട്ടികള്ക്ക് വാങ്ങാവുന്നതാണ്. ഈ ടിന്നുകള് കൊണ്ട് പല ഉപയോഗങ്ങളുണ്ട്. വെള്ളം നിറച്ച് വെക്കാം, മണ്ണെണ്ണ വാങ്ങാം, ഒരു വശം മുറിച്ച് കളഞ്ഞ് പഴയ റബ്ബര് ചെരുപ്പ് കൊണ്ട് ടയറുണ്ടാക്കി വണ്ടിയുണ്ടാക്കാം. അമേരിക്കയില് നിന്നും കിട്ടുന്ന ഓയില് കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഉപ്പുമാവ് തിന്ന് വളര്ന്നവരൊക്കെ പിന്നീട് അമേരിക്കയെ തന്നെ തെറി വിളിച്ച് നടന്നു. പാവം അമേരിക്ക! അയിന് ചോയിക്കാനും പറയാനും ആരുമില്ലല്ലോ.
ഒരു മണി ബെല്ല് അടിച്ചാല് തേനീച്ചക്കൂടിളകിയ പോലെ നൂറു കണക്കിന് കാലിവയറുകള് കഞ്ഞിപ്പുരയുടെ നേര്ക്ക് സകല ബഞ്ചും ഡെസ്കും കടന്നുതുള്ളി ഓടും. ചിലപ്പോള് ഏതെങ്കിലും ടീച്ചര് സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് പോകുന്നുണ്ടാകും. പിള്ളേരുടെ കൂട്ടയോട്ടത്തിനിടയില് പെട്ടുപോയ അവരെ കണ്ടാല് മലവെള്ളപ്പാച്ചിലിന്നിടയില് വീഴാതെ നില്ക്കുന്ന മരം പോലെ തോന്നും.
ഉപ്പുമാവ് ഉണ്ടാക്കിയ ദേശസ്നേഹികള് തന്നെയാണ് സപ്ലൈ ചെയ്യുന്നതും. അവിടെ ക്രമസമാധാന പരിപാലനത്തിന് അനന്തന് മാഷോ ഗിരിജ ടീച്ചറോ വടിയെടുത്ത് നില്പ്പുണ്ടാകും. ഉപ്പുമാവ് വാങ്ങുന്നത് വാട്ടിയ വാഴയിലയിലോ, ഉപ്പില ചപ്പിലോ വീട്ടില് നിന്നും കൊണ്ടുവരുന്ന പാത്രത്തിലോ ആയിരിക്കും. ചിലര് രാവിലെ വീട്ടിലെ അടുപ്പില് വെച്ച് വാട്ടിയെടുത്ത വാഴയില മടക്കി നോട്ട്പുസ്തകത്തില് വെച്ചിട്ടുണ്ടാകും. വേറെ ചിലര് സ്കൂളിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിക്ക് ഉപ്പിലമരത്തിന്റെ ഇല പറിച്ചെടുത്ത് പുസ്തകത്തില് വെക്കും. ഇതൊന്നുമില്ലെങ്കില് പാഠപുസ്തകത്തിലോ കൈയ്യിലോ വാങ്ങിക്കും. ഇന്നു ചെറിയ ബ്ലോഗറും വലിയ പണക്കാരനുമായ ഒരാള് പണ്ട് സ്ലേറ്റില് പോലും ഉപ്പുമാവ് വാങ്ങിക്കഴിച്ചിരുന്നു.
ഗോതമ്പ് റവ കൊണ്ടുള്ള ഉപ്പുമാവിനേക്കാള് രുചി മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള ഉപ്പുമാവിനാണ്. നേരിയ പൊടി ആയതിനാല് അത് ചെറിയ ഉരുളകളാക്കാന് പറ്റും. നല്ല രുചിക്ക് പുറമേ ആസ്വാദ്യമായ മണവുമാണതിന്.
വരി നില്ക്കുന്ന എല്ലാ കുട്ടികള്ക്കും കൊടുത്ത് കഴിഞ്ഞ് ബാക്കിയുണ്ടെങ്കില് വീണ്ടും കൊടുക്കും. ഇതിനു വേണ്ടി ആദ്യമേ കഴിച്ചവരില് ചിലര് ചീനച്ചട്ടിയുടെ അടുത്ത് കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവും. അവര് ചീനച്ചട്ടിയുടെ ചുറ്റും കൂടിനിന്നു ഉന്തും തള്ളുമുണ്ടാക്കി കൈനീട്ടും. ഒരാള്ക്ക് ഓരോ കയില് അത്രേ ഉണ്ടാവൂ. അതു തന്നെ എല്ലാര്ക്കും കിട്ടുകയുമില്ല. അപ്പോഴേക്കും ഉപ്പുമാവ് കഴിയാറായിട്ടുണ്ടാകും. അന്നേരം അച്ചപ്പന് സന്തോഷോ, വെറിയന് രാജനോ ആരെങ്കിലും "വാരിക്കോ....." എന്ന് വിളിച്ചു പറയും. അപ്പോള് ക്യു സിസ്റ്റവും മര്യാദയും തെറ്റിച്ച് ആര്ക്കും ചട്ടിയില് പറ്റിയിരിക്കുന്നത് കൈയ്യിട്ട് വാരാം. പത്തിരുപത് കൈകള് ഉന്തും തള്ളുമായി ചീനച്ചട്ടിയില് കൈയ്യിട്ട് വാരും. കിട്ടിയാല് കിട്ടി.. ഇല്ലെങ്കില് ചട്ടി ക്ലീന്..!
എന്റെ ക്ലാസ്സില് കുട്ടിരാമന് എന്നൊരു കുട്ടിയുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു അവാര്ഡ് ടൈപ്പ്. കീറിത്തുടങ്ങിയ മുഷിഞ്ഞ ഷര്ട്ടും ട്രൌസറും. പാറിപ്പറക്കുന്ന തലമുടി. എപ്പോഴും ഉറക്കം തൂങ്ങിയിരിക്കും. ഉച്ച സമയമാവുമ്പോഴാണ് അവനില് വല്ല ചലനവും കാണുന്നത് തന്നെ. മാഷന്മാര് വല്ല ചോദ്യവും ചോദിച്ചാല് വെറുതെ എഴുന്നേറ്റ് നില്ക്കും , യാതൊരു വികാരവുമില്ലാതെ കിട്ടുന്ന അടിയും വാങ്ങി ഇരിക്കും. ഏസ് യൂഷ്വല് ആള്വെയ്സ്. വളരെ പാവപ്പെട്ട കുടുംബമായിരുന്നു അവന്റേത്. അച്ഛനുമമ്മയും അന്നന്ന് കൂലിപ്പണിയെടുത്ത് കൊണ്ട് വരുന്നതില് നിന്നു അരിയും സാമാനങ്ങളും വാങ്ങിയിട്ട് വേണം ആറു മക്കളടങ്ങിയ ആ വീട്ടില് ചോറു വെയ്ക്കാന്. ആ കഷ്ടപ്പാടുകള്ക്കിടയില് സ്കൂളില് പോയാല് കിട്ടുന്ന ഒരു നേരത്തെ ഉപ്പുമാവിന്റെ വില എത്ര രൂപയില് ഒതുക്കാനാവും..!
ഒരു ദിവസം ഇങ്ങനെ വാരാനായി കൂടി നില്ക്കുന്നവരില് കുട്ടിരാമനുമുണ്ടായിരുന്നു. "വാരിക്കോ.." എന്ന അച്ചപ്പന് സന്തോഷിന്റെ അലര്ച്ച കേട്ടതും മറ്റുള്ള കൈകള്ക്കൊപ്പം കുട്ടിരാമനും ചട്ടിയില് കൈയിട്ടു. അക്രാന്തത്തോടെ ഉപ്പുമാവിന്നായി പിടിവലി നടത്തുന്ന കൈക്കൂട്ടത്തിനിടയില് കുട്ടിരാമനും ആവത് ശ്രമിച്ചു. കഷ്ടകാലത്തിന് ഇവന്റെ കൈ വേറൊരുത്തന്റെ കൈയ്യിലാണ് കിട്ടിയത്. ഉപ്പുമാവെന്നു കരുതി അവന് കുട്ടിരാമന്റെ കൈ പിടിച്ച് വലിച്ചു. ബാലന്സ് തെറ്റിയ കുട്ടിരാമന് ചട്ടിയിലേക്ക് കോയന് ബോക്സ് മുകളിലാക്കി തലയും കുത്തി വീണു. അവന് ചട്ടിയില് കിടന്ന് കാലു മുകളിലാക്കി പിടക്കാന് തുടങ്ങി. സന്തോഷും രാജനും കൂടി കുട്ടിരാമന്റെ തോളില് പിടിച്ച് പുറത്തേക്ക് വലിച്ചെടുത്തു.
തലയിലും മുഖത്തും ഉപ്പുമാവില് പെരങ്ങിയ കുട്ടിരാമനെ കണ്ട് പിള്ളേരൊക്കെ ചിരിച്ച് മറിയാന് തുടങ്ങി. പക്ഷേ ഒന്നും സംഭവിച്ചെന്ന് തോന്നാതെ വായിലുള്ള ഉപ്പുമാവ് വിഴുങ്ങിക്കൊണ്ട് കുട്ടിരാമന് പറഞ്ഞു.
"വീണെങ്കിലെന്താ.. എനക്ക് ഇഷ്ടം പോലെ ഉപ്പുമാവ് കിട്ടിയല്ലോ..."
മുഖത്ത് പുരണ്ടിരിക്കുന്ന ഉപ്പുമാവിന് തരികള് അവന്റെ കണ്ണിലെ ലാവാപ്രവാഹത്തില് അലിഞ്ഞില്ലാവുന്നത് ഞാന് കണ്ടു.
